Τον πρώτο ναό, τον παλιό Αι-Δημήτρη, τον θεμελίωσε ο Άγιος Κοσμάς όταν πέρασε από το χωριό το 1777. Μέχρι τότε δεν υπήρχε ναός στο χωριό. Στη θέση του υπήρχε μια μεγάλη γέρικη βελανιδιά και στην κουφάλα της οι κάτοικοι είχαν βάλει την εικόνα του Αγίου Δημητρίου. Εκεί τελούσαν τις λειτουργίες με ιερέα που καλούσαν από τα γύρω χωριά. Από ένα κλωνάρι της βελανιδιάς κρεμόταν το σήμαντρο (τσόκανος). Εκεί είχε μεταφερθεί και το νεκροταφείο από την θέση «Πεθαμένος». Η προέκταση του χωριού προς τα κάτω καθιστούσε προβληματική την μεταφορά των νεκρών στην κορυφή του βουνού και μάλιστα το Χειμώνα. Το νεκροταφείο διατηρήθηκε στη θέση αυτή μέχρι το 1790 περίπου. Τότε χτίστηκε ο δεύτερος ναός, του Αγίου Γεωργίου, και το νεκροταφείο μεταφέρθηκε εκεί, όπου και υπάρχει μέχρι σήμερα.

Όταν ο Πατροκοσμάς ήρθε στο χωριό και πληροφορήθηκε από τους κατοίκους ότι δεν έχουν εκκλησία, αμέσως μετά το κήρυγμα του ζήτησε να φέρουν τσαπιά και φτυάρια. Χάραξε τα θεμέλια, άρπαξε ένα τσαπί και άρχισε να σκάβει. Πριν βασιλέψει ο ήλιος έστησε το θεμέλιο λίθο, ευλόγησε το έργο και έφυγε από το χωριό.

Ο ναός αυτός ήταν βασιλικού ρυθμού, πλακοσκεπής, με μικρά παράθυρα, χαμηλός και ημιυπόγειος. Μπρός στην είσοδο υψωνόταν η πελώρια βελανιδιά με το σήμαντρο. Υλοτομήθηκε το 1913 για να ανεγερθεί ο νέος ναός. Στο νάρθηκα λειτουργούσε το σχολείο. Ο ναός αυτός διατηρήθηκε μέχρι το 1912, οπότε κατεδαφίστηκε, για να ανεγερθεί στη θέση του ο νέος.

Ο νέος, σημερινός, ναός χτίστηκε με την άδεια ειδικού σουλτανικού φιρμανιού, που κατόρθωσαν να αποσπάσουν οι εργαζόμενοι στην Κωνσταντινούπολη Κορυφιώτες. Το φιρμάνι αυτό σώζεται μέχρι σήμερα.

Γενικά, αποτελεί ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής και δομικής τέχνης, με πολύ φως και άριστη ακουστική αντήχηση. Έχει καμπαναριό που ορθώνεται μεγαλόπρεπο, ανακαινισμένο με δωρεά των Ευάγγελου και Ελένης Τζελέπη.

Ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου

Ο Αι-Γιώργης είναι ο δεύτερος πολιούχος του χωριού. Ο πρώτος ναός του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε το 1790. Το 1857 στη θέση του χτίστηκε νέος ναός, αρκετά μεγάλος για την εποχή εκείνη. Το φιρμάνι που έδινε την άδεια να χτιστεί ο ναός σώζεται μέχρι σήμερα.

Τα σχέδια του εκπόνησε ο αρχιτέκτονας Νικόλαος Αναγνώστου από το Δίλοφο. Ο ναός αυτός κατεδαφίστηκε το 1951, για να χτιστεί στη θέση του ο σημερινός, που είναι λίγο μικρότερος από τον προηγούμενο. Στις φωτογραφίες του 1951 φαίνονται οι εργασίες ανέγερσης του ναού με την εθελοντική εργασία ολων των χωριανών.

 

Οι εικόνες των αγίων προέρχονται από τον παλιό ναό. Καθώς επίσης και τα υλικά με τα οποία έχει χτιστεί. Παρόλο που ο ναός είναι σοβατισμένος, σε σημεία του, φαίνονται λεπτομέρειες από τον παλιό ναό. Στις φωτογραφίες φαίνονται ορισμένες από αυτές.

 

 

Ο εκκλησιασμός εδώ γίνεται την θερινή περίοδο, από τις 23 Απριλίου μέχρι τις 25 Οκτωβρίου.

 

 

Εξωκλήσι Αγίου Αθανασίου

 

 

Το εξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου είναι παλιός ναός στο «Παλιοχώρι», από την εποχή ακόμη πού το «Παλιοχώρι» κατοικούνταν. Εδώ τελείται τακτική λειτουργία στις 2 Μαΐου, την ημέρα της γιορτής του Αγίου.

 

Εξωκλήσι Αγίου Ιωάννου

 

 

Το εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννου βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του χωριού, στο δρόμο προς Κυδωνιές.

Το εξωκλήσι κατά την περίοδο του μεσοπολέμου είχε καταστραφεί και αναστηλώθηκε ολόκληρο από τ’αδέρφια Αριστείδη και Στέργιο Καμπούρη.

Λειτουργία τελείται δυο φορές το χρόνο, την Παρασκευή της Διακαινησίμου και στις 24 Ιουνίου. Τη μέρα αυτή οι εκκλησιαζόμενοι έρχονται για τη λειτουργία κρατώντας στα χέρια τους «γιαννάκια»(ποώδη, ακανθώδη φυτά).

 

 

Εξωκλήσι Προφήτη Ηλία

 

 

Το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία βρίσκεται σε γραφικό κωνικό λόφο στη θέση «Βίγλα». Ανεγέρθηκε το 1971 με έξοδα των οικογενειών Μιχαήλ Τσιόγκα και Ηλία Παπαδόπουλου.

 

 

Εξωκλήσι Αγίου Νικάνωρος

 

 

Το εξωκλήσι του Αγίου Νικάνωρος βρίσκεται σε λόφο στη θέση «Πεθαμένος». Ανεγέρθηκε το 1999 με έξοδα της οικογένειας Θεοδώρου Ζήκου.

 

 

 

Κάντε κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση